Piękny opis tego jak w pełni korzystać z życia tak, żeby przed samą śmiercią niczego nie żałować. Szkoda, że nie wszystkim udaje się tak żyć.
Pzdr :**

dziękuje za to życzenie... Rzeczywiście chciałabym odnaleść tyle odpowiedzi...  To jednak nie takie proste. Wnioskuje ze macie mądrego księdza. Gdy zadałam pytanie naszemu ("Dlaczego Bóg pozwala nam cierpieć? Przecież mógłby całemu złu przeszkodzić...") odpowiedział: "Nie zadawaj głupich pytań. Przeczytaj Biblię jeśli chcesz znaleść odpowiedz." Ale gdzie mam jej tam szukać?! Ych... Świat jest skomplikowany... Za bardzo jak na mój mały umysł.

Ładny, optymistyczny tekst.
Nalezy otworzyć swoje serce na świat, nie izolowac go, gdyż umrze.
Moje chyba umiera od zamknięcia. Jednak wezmę ten tekst do serca .

pozdrawiam słonecznie

Poetka i to nie byle jaka.

Dziękuję za komentarz. :) Cieszę się, że wreszcie odwiedziła mnie osoba, która też pisze wiersze.
Przeczytałam tylko ten, ale mam zamiar znaleźć czas i dla reszty. Chwilowo jestem zaczytana w <i>Cieniu wiatru</i> Carlosa Ruiza Zafóna z krótkimi tylko przerwami na komputer, żeby zaspokoić głód nałogowca.
A teraz przejdźmy do rzeczy. Twój wiersz to moje pragnienia, mój sposób na życie, do którego nie mam tyle odwagi i siły woli, by go realizować. I aż sama się sobie dziwię, że nigdy nie ubrałam go w słowa, chociaż to może dlatego, że wtedy już nie potrafiłabym sobie wybaczyć, że jestem tak daleko od moich marzeń. Dziękuję Ci bardzo za ten wiersz. Zaraz go sobie wydrukuję i przyczepię do tablicy korkowej, bo za dobrze wiem, jak to z moja pamięcią bywa. Tego mi właśnie było trzeba. Czegoś tak optymistycznego, poetyckiego i dosłownego zarazem.
Pozdrawiam. 

Znów ja.
Radziłabym zrezygnować z interpunkcji, ładniej to będzie wygladało graficznie, a to przecież też ważne. I to "Nic" w drugim wersie zapisać jednak małą literą.

Zapraszam do mnie na nowe cukierki.